Halte Stad & Land: Eitje tikken met…Kees Lekkerkerker

p>Alle stieren heetten Kees, daarom werd Kees de eerste vier jaar Cor genoemd. Toen oma overleed, werd hij weer Kees, zoals zijn ouders vier jaar daarvoor al bedacht hadden. Oma speelde ook een cruciale rol in de geboortedag, want hoewel Kees/Cor toch echt op 20 juni is geboren, viert hij zijn verjaardag al zijn hele leven lang op 21 juni. Oma had er wel 100 gulden voor over als hij op dezelfde dag geboren werd als zijzelf…en zo geschieddde, met wat hulp van de dienstdoende arts.

4803793128_291b849b4b_b

De verhalen stromen als vanzelf, zodra Kees de VIPbus binnenstapt op deze zomerse ochtend aan het Hooghiemstraplein. Ze worden vol aandacht opgepikt door de aanwezigen, voornamelijk (startende) ondernemers die wel geïnteresseerd zijn in wijze levenslessen van een ervaren ondernemer. En een ondernemer is Kees in hart en nieren. Als hij zich op zijn 21e verlooft, en zijn jarenlange harde werken voor zijn vader niet blijkt te worden beloond, neemt hij er ’s nachts een baan bij. Hij werkt dan overdag op de boerderij van zijn vader, gaat om zeven uur ’s avonds naar bed en komt daar om één uur ’s nachts weer uit om de hele nacht in de melkfabriek te werken. Hij verdient dan 990 gulden in de maand, tot dan toe was zijn weeksalaris vijf gulden. Hij is dan ook niet gewend al dat geld op te maken en hij en zijn jonge bruid kunnen een huis kopen. Daarvoor moet hij nog wel even de schouders eronder zetten en ook voor overdag een baan buitenshuis zoeken. Maar binnen twee maanden heeft hij dan het benodigde geld bij elkaar.
Het harde werken heeft hij niet van vreemden, zijn moeder stond elke dag om half vijf op om de hele dag hard aan te pakken, en zij heeft inmiddels haar 91e verjaardag gevierd. “Van hard werken ga je heus niet dood” lijkt Kees dan ook op het lijf geschreven.

Hoewel de relatie met zijn vader op zijn zachtst gezegd een ongemakkelijke is, weet hij als twintiger zijn vaders faillisement te voorkomen. Intussen begint hij zijn eerste eigen zaak: ‘de Kaaskiosk’ in Bilthoven, een kaasspeciaalzaak. Hij is de eerste in Nederland die speciale kazen als brandnetelkaas, peperkaas en mosterdkaas maakt. Omdat hij dus geen recepten had en kaas pas na vier weken rijpen geproefd kan worden, was het niet zo vreemd dat de kazen niet te eten bleken. En wat doe je er dan mee…Kees’ pragmatisme bracht hem ertoe een smeltmachine te kopen, van het één kwam het ander en inmiddels maakt Kees’ bedrijf alleen nog maar zachte kazen en toetjes. Al kazen smeltend deed Kees nog meer ontdekkingen: zo bouwde hij een machine om de plastic korsten en zelfs komijnzaadjes uit de gesmolten kaas te kunnen filteren en ontwikkelt hij momenteel een machine die het gebruik van (ongezonde) smeltzouten overbodig maakt. Naast zijn kazen- en toetjesmakerij heeft Kees inmiddels dan ook een bloeiende machinefabriek. “Jongens uit de buurt, hardwerkende jongens met een technische opleiding, wilden graag bij me komen werken. Toen heb ik gezegd ‘Dan moet ik maar een fabriek bouwen’.” En zo geschiedde…
Inmiddels reist Kees, niet gehinderd door enige kennis van vreemde talen, de hele wereld over om machines te kopen en verkopen en kaasfabrieken te bouwen tot in het regenwoud van Peru. Bovenal houdt hij het plezier in hard werken, de familiaire sfeer in zijn nu 110 man tellende bedrijf en het telkens weer grenzen verleggen. Zijn ooit grootste kaas ter wereld (toen 402 kilo) vraagt om overtreffing en zelfs met de grootste kaasfondue (1800 kilo) neemt hij geen genoegen. Kenmerkend voor het realiseren van dit soort ‘onmogelijke’ projecten is zijn overtuiging dat het gewoon kan: “Met mijn boerenverstand gewoon doen”.

4803155385_310011d600_b 4803796458_2826e036d4_b

Kees vraagt zichzelf wel eens af waarom voor hem alles steeds groter en sneller moet. Als kind al wilde hij per se die ene peer die nog in de boom hing en niet één van “die vijfentachtig die eronder lagen”. Hij vertelt hoe van zijn lagere schoolklas “stuk voor stuk ondeugende, eigenwijze jongens die niet luisterden”, de meerderheid ondernemer is geworden, in tegenstelling tot de klas boven hen die veel makkelijker leerden. Ook zijn vroegere thuissituatie, in armoede en met een vader die nooit in hem geloofde, heeft van hem misschien zo’n doorzetter gemaakt. En zijn dyslexie heeft hem wellicht genoodzaakt  dingen anders dan anderen aan te pakken. Daarnaast is hij persoonlijk enorm gegroeid door het warme bad van zijn vrouw en haar familie. “Daar waren ze gewoon aardig tegen elkaar. Toen dacht ik, ‘ja, dat kan natuurlijk ook, waarom zou je niet aardig voor elkaar zijn?'”

Voor de andere ondernemers vandaag in de VIPbus aanwezig heeft Kees nog een aantal tips: “Je moet zorgen dat je weet wie de beste is, en daarvan leren. Zoek het op!”, “Ik heb het vreselijk druk, maar ik heb overal tijd voor. Dat is een kwestie van plannen.” en “Als ondernemer moet je met hagel schieten: je probeert van alles en af en toe schiet je raak”. Los van deze bruikbare adviezen, heeft de VIPbus het gevoel dat Kees zijn levensverhaal, een verhaal vol levenslust, doorzettingsvermogen, maar ook tragiek, nog lang nagloeit bij de aanwezigen. In elk geval laat het VIP zelf nog niet los en wenst VIP het iedereen toe zich door het verhaal van Kees te laten raken en inspireren.
Het jongensboekverhaal van Kees wordt momenteel dan ook opgetekend door een jong schrijftalent. Dit najaar hopen we dat in boekvorm in de schappen van de VIPbus te kunnen aanbieden. Hou de VIPkrant en de website in de gaten voor meer informatie. Wil je nu alvast zeker zijn van een exemplaar, stuur ons dan even een mailtje (info@devipbus.nl), dan reserveren we graag een exemplaar voor je.

logostadenland

Kijk hier voor meer projecten Stad & Land

LOGOFLICKRVoor meer foto’s en om te downloaden, klik hier.