Adopteer een oma#2
Alweer de tweede editie van Adopteer een oma (…of een student), een samenwerking van studentenvereniging Spontaan en de VIPbus. Vandaag staan we voor verzorgingshuis Swellengrebel aan de Burg. Fockema Andreaelaan, waarmee Spontaan al vaker projecten heeft georganiseerd. Deze morgen hebben twee van de daters elkaar al ontdekt voor de VIPbus zelfs maar gearriveerd is, studente antropologie Evi Velthuis en oud-hoogleraar en taalkundige Wiecher Zwanenburg die met elkaar de passie voor wetenschap delen. Dat belooft een sprankelende ontmoeting te worden. De blind date van studente Laurie Hermans, mevrouw Van Buuren, die net als zij een passie voor reizen heeft, moet eerst met rolstoel en al de bus in getild worden. Voor haarzelf geen enkele belemmering, voor de sterke mannen van de VIPbus gelukkig ook niet.
Aan de wetenschappelijke kant van de koffietafel duiken Evi en de heer Zwanenburg direct de intellectuele diepte in. Hoewel, of misschien omdat, de heer Zwanenburg zich had voorbereid op een student uit een totaal andere hoek van het wetenschappelijke spectrum, blijken zij elkaar al heel snel inhoudelijk te vinden op het snijvlak van de taalkunde en de antropologie. Allebei blijken zij geïnteresseerd in kwesties van identiteit, van groeps- en natievorming, van de onvermijdelijke noodzaak om ergens bij te horen en het gevaar van uitsluiting dat dat met zich meebrengt. De fotograaf, Sebastiaan ter Burg, die een tijdlang met hen mee discussieert, stookt het vuurtje nog eens op met een paar uitdagende vragen.
Aan de andere hoek van de VIPtafel ontspint zich een gesprek tussen Laurie, mevrouw Van Buuren en gastheer Hatim Salama. Waar Laurie, studente antropologie, op haar 21e al diverse werelddelen heeft bezocht, vormde Amerika, nieuw thuisland voor haar zoon, sinds de jaren vijftig voor mevrouw Van Buuren een vast aanreispunt. Hoewel de levens van deze twee vrouwen erg uiteen lopen, houden zij beiden van verandering van omgeving en het ontmoeten van nieuwe mensen. Mevrouw Van Buuren wordt zelfs erg onrustig als ze te lang op een plek blijft. Jammer genoeg rijdt de VIPbus vandaag niet verder dan haar eigen thuis, anders had ze graag een ritje meegereden.
Laurie: Na een hele morgen gepraat te hebben met oma Ria, een dame van al 92 jaar, over onze gezamenlijke passie reizen, hebben we weliswaar niet letterlijk samen een reis gemaakt met de bus, maar wel een figuurlijke reis. Namelijk een reis door de tijd heen. Ik vond het heel leerzaam en bijzonder om een levensgeschiedenis van iemand mee te krijgen die al zoveel zelf heeft meegemaakt. Tijdens mijn studie van Culturele Antropologie heb ik geleerd om de menselijke verscheidenheid te waarderen, vaak gezocht in andere landen dan Nederland. Deze ontmoeting met oma Ria heeft me maar weer eens duidelijk gemaakt dat je voor menselijkheid en bijzondere verhalen, het niet ver hoeft te zoeken.
