Wachten…

p>Na een paar maanden met mijn plan zo goed als constant in mijn hoofd te hebben rond gelopen is het even stil. Helemaal niet “eng” stil, gewoon stil. Dat wist ik op het moment dat ik de verantwoordelijkheid ging delen. En het feit dat ik weet dat er iets gaat gebeuren, geeft me wel de rust om te wachten. Voorlopig zit er ook niks anders op dan wachten. Als ik via de HAP de kans krijg om iets te doen, dan wacht ik maar op die HAP, toch?
Het werkt ook goed om dingen op een rijtje te zetten, zo, even afwachten. En het is ook wel zo dat het makkelijker is om stil te zitten als je weet dat je op iets wacht en niet maar zit te niksen, daar ben ik zelf helemaal niet goed in. Ik zit natuurlijk niet stil, maar wat “De brug” betreft gebeurt voorlopig even niet zo veel.
Ik ben wel al bezig met het bedenken van mijn workshops, maar ik wil eerst liever zeker weten dat het door gaat. Teleurstellingen zijn moeilijker te verwerken dan het blijven proberen en weinig bereiken, voor mij tenminste.
Nou…dit is het voor nu…binnenkort meer.