Goede kwaliteit en eerlijke handel!

Maatschappijtje pakken 16 oktober 2009 / Tekst: Tjerk Ridder

Als meneer Top (1921) zijn voordeur uitstapt oogt hij als een fransman met zijn witte baard en alpinopet alleen het stokbrood onder zijn arm ontbreekt. Later als we aan de koffie zitten bij Carla Visch in de bakkerij van ‘Brood Nodig’ op de Willemstraat blijkt dat hij wel degelijk ook een link heeft met stokbrood. Lachend vertelt hij dat vroeger lunchte met stokbrood waarvan hij de lengte opdeelde met drie verschillende soorten beleg, onhandig vond hij, zo kwam hij op het idee om kleine stokbroodjes te gaan bakken. Meneer Top is geboren en getogen op de Wittevrouwenstraat in de oudste bakkerswinkel van Utrecht. Zijn vader heeft in 1916 de zaak overgenomen en het bakkersvak is er met de paplepel ingegoten. Meneer Top is medeoprichter van ‘het bakkershuis’, leverancier van benodigdheden van bakkers en zijn collega’s noemen hem dan ook liefkozend ‘ingenieur in de broodbouwkunde’.

Carla Visch is ook geboren in Utrecht en is in tegenstelling tot Top autodidact bakker. Als jonge vrouw is Carla geëmigreerd naar Zweden waar ze in een oude Konditorij haar eerste koekjes en taarten ging bakken die ze ter plekke verkocht. (als warme…) De stap naar Zweedse broden bakken was een logisch gevolg. Het concept van verse koffie met biologische patisserie uit eigen bakkerij heeft ze 5 jaar geleden meegenomen terug naar Utrecht en is een groot succes. Zowel op de Mariaplaats als ‘op het spoor’ bij de Burgemeester Reigerstraat is een ‘Brood nodig’ en sinds dit jaar ook op de Willemstraat.
Top is befaamd om zijn sauzijnen en speculaas. Visch om haar speltbroden en variëteit aan biologische heerlijkheden. Carla vertelt dat zij vroeger als klein meisje speciaal een stuk omliep om bij bakkerij Top suiker bolussen te gaan halen, “die stikken zo aan je vingers” vult Top aan. Als we de rond gevlochten koeken proeven die zijn vernoemt naar een Zweedse dans laat Carla zien hoe ze met een grote houten hamer hele hazelnoten in grote brokken slaat. Dat moet je zelf doen want in die brokken krijg je ze niet van leverancier. Het fijn slaan gaat beter in een linnendoek tipt Top. Carla moet een beetje opschieten omdat ze met een uur  een bespreking heeft voor een nieuw te openen filiaal. De gepensioneerde bakker Top heeft er voor gekozen het altijd bij een winkel te houden. Liefde voor de natuur en oog van detail is een grote overeenkomst tussen de twee bakkers. Als ik vraag wat je succesvol maakt in het bakkersvak zeggen ze eenstemmig: Goede kwaliteit en eerlijke handel!

====================================================================================

Maatschappijtje pakken 16 oktober 2009 / Tekst: Simone Best

De oud-schoenmaker op bezoek bij de jongere schoenmaker.

Meneer van de Veer (96) komt per taxi aan op de Voorstraat. Nog vrij soepel stapt hij uit de auto, krijgt zijn rollator aangeboden en rolt binnen bij Chris van Hattem van de ambachtelijke schoenmakerij.
Binnen zit meneer Van de Veer op zijn rollator, kijkt en keurt. Op de Laan van Nieuw Guinea heeft hij zelf 44 jaar lang een schoenmakerij gehad. Hij kent het vak van haver tot gort. ‘Zo’n machine had ik ook’, zegt de oude schoenmaker, terwijl hij tik-tik met zijn stok op een apparaat in de hoek tikt. Meneer van de Veer is op zijn 14e schoenmaker geworden, geleerd van zijn vader. Hij is niet helemaal uit eigen wil het vak ingegaan,
Liever werd hij zeilinstructeur, maarja zijn vader dacht er anders over.
Meneer van der Veer kijkt verder rond, bestudeerd de klanten die binnen komen. ‘Aan de schoenen kun je zien met wat voor type je te maken hebt,’ vertelt Chris. Meneer Van de Veer weet dat natuurlijk allang. Hij vult aan: ‘En de mensen komen graag kletsen hoor! Het was soms net een koffiehuis bij ons in de zaak. Dat kwam vooral door mijn vrouw, haha.’
Aan een hoop schoenen van tegenwoordig valt weinig te versleutelen, dat rubber en plastic, niks kun je er mee vinden beiden schoenmakers. Gelukkig zijn er nog steeds genoeg mensen die op leer lopen. De winkel aan de Voorstraat doet prima zaken. Ook bij  meneer Van de Veer was het altijd druk en hard werken. De dag dat ie 65 werd, sloot hij de zaak. ‘Het was mooi geweest. Dat plan om tot je 67e door te werken is dan ook idioot.’ Hij kletst nog wat met Chris over schoenleesten. Ondertussen komt er weer een klant binnen met pumps van zijn vrouw. ‘Jaha, dat zeggen ze allemaal!’ grapt Chris. Na een uurtje is het mooi geweest en rijdt de taxi weer voor. Meneer Van de Veer gaat weer voorin en zwaait nog even.

CENTRUM/DE MEERN

7:30, Broodnodig, Willemstraat
17:00, AC De Meern, Truckersmeeting point

Wilt u ontsnappen aan de muren van het woonzorgcentrum en weer eens meedraaien in het werkende leven? Dat kan bij de VIPbus! Wegens succes opnieuw in de aanbieding. Een Utrechtse mevrouw op leeftijd gaat vanochtend vroeg aan de slag bij de bakkerij van Broodnodig om weer eens wat te doen met haar passie voor goed brood met mooie ingrediënten. In de middag rijden we met een voormalig vrachtwagenchauffeur richting de pitstop van de truckers bij AC De Meern. De wens: weer eens meerijden met de vrachtwagen, zoals vroeger. Een match is verzekerd! We hebben nog wat vacatures open staan. Welk maatschappijtje zou u graag nog eens willen pakken? Wij regelen een geheel verzorgde ministage van een dagdeel.
I.s.m. www.wereldblik.nl
Contact? info@devipbus.nl