Gezocht: De echte Utrechter
De zon schijnt – althans zo voelt het – de vrolijkheid hangt in de bus. Op het tafeltje lonkt verse appel- en perensap in flessen, in kratten liggen appels vers uit de boomgaard vermengd met Utrechtse zwart-wit ansichtkaarten. Dennis stuurt de bus ferm door de kleine straten, lachend, soms zwaaiend glijden we door het overbekende Utrechtse straatbeeld van de Jacobikerk via de Breedstraat naar het Stadhuisplein. Van achter de grote glazen ramen is het een feest aan verbaasde blikken vanaf de straat, verbazing die in fases over het gezicht trekt: hé een srv wagen……huh…..een srv wagen met mensen erin! Nee! Het is een, wat?, V I P bus?
Markant figuur
Eenmaal tot stilstand gebracht achter het stadhuis, trekt de VIP bus vanzelf mensen aan. ‘Wat zijn jullie?’ ‘Wat doen jullie?’ ‘Mag ik een kaart uit de automatiek halen?’ Marnix Lamers van Raakvlak, Mariska van de Riet die bij Typisch Dennis stage loopt en Dennis zelf leggen de bezoekers kaarten met Oude Utrechtse taferelen voor aan passerende bezoekers. ‘Wat is volgens u de échte Utrechter?’ De meesten hebben direct een idee: dé Utrechter, dat is iemand met een accent, de Utrechter dat is een inwoner die altijd weer trots op de Dom is, de Utrechter houdt van zijn club. Twee dames van de gemeente wandelen langs en blijven een tijdje bij de bus, nadenken, praten, over de stad. Een oudere man op weg naar zijn vaste kledingadres op het Domplein haalt verhalen op die een mix vormen van overvliegende vliegtuigen tijdens de oorlog en het gespuis in Kanaleneiland en Harry. Duistere Harry die horloges te koop had in zijn binnenzak.
Tijdens het diner later op de dag, komt Harry weer op tafel. Markant figuur blijkbaar. Onze eigen minimaffia.
Snoepwinkel
Op het Domplein zitten we aan de lunch in de bus. Boterhammetjes, sapje…Een jongen steekt zijn hoofd om de deur: ‘Ik ben een Utrechtenees, haha!’ Zijn vriend staat er wat verlegen bij en mompelt dat hij niet uit Utrecht komt. Nadat de enthousiaste Utrechtenees zijn Utrechtgevoel op de kaart heeft geschreven – de kaarten verstuurt Dennis overigens naar willekeurige Utrechtse adressen zodat mensen een verrassing op de deurmat vinden – ontmoeten we twee oud klasgenoten op weg naar een reünie.
Tekst & fotografie Simone Best.
Download hier het hele artikel over de échte Utrechter.
Eg Utregse geluidsfragmenten*
Het Volksbuurtmuseum Wijk C trakteerde ons op twee geluidsfragmenten als illustratie bij veel gehoorde reacties over het accent, het hart op de tong en de typische humor van de Echte Utrechter.
* met dank aan volksbuurtmuseum Wijk C